جواب : در فرض مذكور چيزى بر عهده ناذر نيست . ( چون استصحاب عدم تأخر و عدم تقدم با يكديگر متعارضند و نوبت به اصل برائت مىرسد . ) سؤال 355 . اگر كسى چيزى را نذر مقبره سيدى بكند و از او حاجت بگيرد آيا پولهايى كه جمع مىشود مىشود به اولاد يتيم او يا اولاد كبارش داد يا بايد قبر او را تعمير كرد ؟ جواب : در اينطور موارد امرش مربوط به حاكم شرع است و بايد ملاحظه اقرب خيرات براى آن سيد نمود و غالب اين است كه اگر اولادش فقيرند مىشود از اين باب خرج آنها كند و الا بايد با نظريه حاكم شرع مصرف شود و همچنين است آنچه براى امامزادگان مىريزند از پول يعنى بايد با نظر حاكم شرع مصرف شود . سؤال 356 . اگر كسى يك پاى گاوى را نذر حضرت ابوالفضل ( ع ) بكند و بعد از مدتى براى حاجت ديگر پاى ديگرش را هم نذر كند كه در ايّام سوگوارى حضرت سيدالشهداء ( ع ) پلو بدهد از درآمد آن آيا بايد اين نذر در تكيه ادا شود يا در مسجد هم مىشود و نيز بچه‌هاى اين گاو كه زياد شده‌اند آيا مىشود آنها را فروخت و به مصرف مذكور رسانيد يا خير ؟ و نيز آيا مىشود به جاى پلو دادن ، پل و مسجد ساخت و چاله‌هاى تكيه را پر كرد يا خير ؟ جواب : ظاهر سؤال اين است كه نذر كرده كه يك پاى گاو يا دو پاى آن ملك حضرت ابوالفضل باشد مثل اين كه ارتكاز هم همين است نه اين كه نذر كرده باشد فعل را كه در اين صورت بعد از وفات او اثرى نداشته باشد نذر او نسبت به اولادش چون حق ندارد نذر كند فعل ديگران بنابراين اين ملك ابوالفضل ( ع ) بايد در همان پلو دادن صرف كند و جاى آن مسجد باشد يا تكيه فرق نمىكند و زياد شده بچه‌هاى گاو را اگر نگهداشتن آن عسرى است بفروشد و به مصرف پلو برساند و نمىشود اين نذر را در ساختن مسجد و پل و مانند اينها مصرف كرد . سؤال 357 . شخصى نذر كرده بچه گوسفند معينى را در ايام عاشورا بكشد و گوشت آن را مصرف حضرت ابى عبدالله الحسين ( ع ) نمايد اكنون همان بچه حمل دار است آيا جايز